1 pound/foot/minute (1lbs nin, 1 ayak alan üzerinde-1 dakikadaki baskı gücü diyebiliriz)
bu değeri de ,”beygir gücü” olarak bilinen Horse Power (HP) ye çevirdiğimizde,
1 pound/foot/minute= 3,033HP değeri çıkar!
buradan yola çıkarak;
bu değerin 60 dakika içerisinde oluşu göz önüne alındığında ve 34 lbs motorun gücünü hesaplamak için ise,
şöyle yaparız…
34 / 60 = 0,5666 pound/foot/Sec. olarak buluruz.
0,5666 x 3,033 = 1,717 HP değerini buluruz. ( Yani, ET34 için güç=1,717 HP dir)
bu formulü diğer motorların güç ifadelerinde de kullanabilirsiniz.

örneğin; 55 için bu değer
55/60 = 0,9166 x 3,033 = 2,78 HP dir.

Tabii, bu değerler, üretici firmaların, motorları için modellemede belirttiği değerler olduğu göz önüne alınırak ve anma adının motor gücü olduğu yorumundan gidilerek çıkan değerlerdir.
Burada gerçek değerleri ifade edip etmeyeceği de, o firmanın kalitesi ile orantılı olarak karşımıza çıkar.

BU HESAPLAMA YÖNTEMİNE GÖRE LBS-HP ÇEVRİM MOTOR GÜÇLERİ
34LBS = 1,72HP
40LBS = 2.02HP
44LBS = 2.22HP
50LBS = 2.52HP
55LBS = 2.78HP

Bu bilgileri bize sağlayan ALİ AĞAÇKOPARAN teşekkürlerimizi sunarız.

Ben Ayvalıktan bir levrek avcısıyım.Levrek avcılığı ile ilgili sitenizi inceledim. Genel hatları ile levreği iyi tanımlamışsınız ancak denizden bırakmada taştan sonra dip kurşunu bırakmak iyi olmaz çünkü levrek yemi ağzına aldıktan sonra yaklaşık 5-10 kulaç kadar ilerleyerek kontrol eder, kurşun ağırlığı hissederse yemi bırakır. Bu yüzden dediğiniz tür bırakmalarda taştan sonra 15 kulaç kadar serbest misina bırakılmalıdır. Yem taşın altına tamamen saklanmadığı sürece levrek doğal yöntemleri ile yosun içinde veya başka bir yerde yemi bulur. İkincisi levreğin yediği yemlere de katılıyorum. Levrek özellikle canlı veya çok taze yeme vurur ama ben birçok defa elle tutulmayacak kadar kokmuş süpya veya kalamar kafası ile genelde liman içlerinde çıkan yeşil renkli yılan balıklarının halkalar halinde kesilmiş haliyle (bir yemle ardı ardına takarak yani iki gün sonraki haliyle) tanesi 5-7 kiloya kadar levrekler tuttum.Ayrıca burada 22 kiloya kadar levrek tutulduğu oluyor.

Benim, 15 kulaç bedenin canlı yem tarafından da çekilebileceğini bu takdirde aynı sorunun yaşanabileceği yorumum üzerine İlhan PAYLAN ekliyor:

Genelde ayak taşından sonra 10-15 kulaç misina saldığınızda yem misinayı dimdik çekmez genellikle gevşek bırakır. Tabiiki misinada boşluk misina yoksa levrek ağzından bırakacaktır. Bu biraz da şans işi. Levreğe burada genellikle kıyıdan sıyırtma dediğimiz metodu kullanırız. Tercihen kefal yavrusu veya renkli kaya balıklarını kurşunsuz olta olan misinaya takarız, diz kadar suya bu yemi atarız veya yürüyerek uygun bir yere bırakırız. Misinanın boşluğunu aldıktan sonra küçük bir taş sararız. Taş kibrit kutusunun yarısı kadardır. Ancak misinayı bir veya iki kere dolarız ki levrek yemi aldığında bir tuzak hissetmesin. Bu taştan sonra beş kulaç kadar misina daha salıp misina tahtasını büyük bir taşın altına saklayıp öylece bırakırız. Bu sıyırtmayı genelde akşamüstü gün batarken bırakıp sabah erkenden toplarız. Levrek yakalanırsa genelde en yakın taşa veya yosun topluluğunun etrafında dönerek misinayı takar. Bu yüzden genellilkle yüzerek alınabilir. Misina attığımız yer kısa yosunların olduğu yerdir.(5-10 cm dolayında) çok açık kumluklarda pek verim alamadığım gibi genelde yılan balıkları kumluklarda avlandığı için yakalanarak yemi bozarlar. Misinayı attıktan sonra denizin geliş gidiş saatlerinde yani 6 saatte bir yemler kontrol edilerek ölenler değiştirilmelidir. Çünkü levrek suların geliş ve gidiş saatlerinde yemlerle birlikte hareketlenerek kıyıya girerler. Ayrıca suyun üzrinde hareket eden her şey levrek için ideal yemdir. (Çekirge, sinek, böcek,sıçan yavrusu vs.) Şimdilik yazacaklarım bu kadar. Toparladığımda daha bilgi verebilirim. İyi günler ve iyi çalışmalar.

İlhan PAYLAN

Sinarit ile ilgili söylediklerinizin hemen hemen hepsi doğru, ancak bana göre parakete yöntemi eksik. Burada uzun süre sinarit avcılığı da yaptım. Yazları da hafta sonları zaman zaman yine yapıyorum. 100 oltalı bir Pareketede taşlara takılacağı için (Özellikle sinarit yakalandığında mutlaka taşa dolanır.) iki başlara ve asgari iki ortaya olmak üzere 4 adet kabak dediğimiz sukabağı veya strafor köpükten orta büyüklükte şamandıra koyarız. Böylece herhangi bir yerden parekete koparsa diğer şamandıradan tutup kaldırmaya devam edebiliriz. Her beş oltada bir yaklaşık 150-200 gram ağırlığında taş veya kurşun bağlarız. Bu da akıntının pareketeyi sürüklemeden istediğimiz yere inmesi içindir. Kaldırırken zorluk olmasın kolay çözülsün diye bu taşları özel bir fiyonk ile gövde misinaya bağlarız. Pareketeyi atarkende 30 ile 60 metre arası S biçiminde atarız ki balık hangi derinlikte avlanırsa avlansın bir oltaya mutlaka isabet etsin diye.Çünkü sinarit gibi taş balıkları akıntı, suyun sıcaklığı, yemin durumu gibi nedenlerle değişik metrelerde avlanabilirler.Sinarit yalnızca sabah güneş doğarken sığların en tepe noktalarına yemlenmek için gelirler.bu sığın en yüksek noktasına göre değişir.Kimi sığ (Ayvalık için) 2 metre kimiside 45 metre olabilmektedir.Bir sığlıkta bir tane sinarit yakaladığınızda özellikle yazın bütün yıl boyunca belli aralıklarla parekete attığınızda sürekli sinarit yakalayabilirsiniz. Yemler için yazdıklarınız doğru ama özellikle Temmuz-Ağustos ve Eylül ayında iskorpit yavrusunu çok severler ve ararlar.(Bu dönem aynı zamanda iskorpitin yengeç yediğinden dolayı en çok zehir bulundurduğu dönemdir.) Lipsos’u ise pek beğenmezler. Biz iri iskorpitleride 2,3,4 parçaya bölerek oltaya takarız ve çoğu zaman bu yemlere de vurur. Bundan 30 sene evvel kıyıdan botlarla açılarak sıyırtma bırakıp kıyı ucuna şamandıra bağlamak suretiyle de yakalanırdı ama kıyıların yapılaşması sonucu kıyılarda bulmak artık imkansız. Çalışmalarınızda başarılar dilerim. Rastgele

İlhan PAYLAN